•     .jpg
  •   .jpg
  • 1.jpg
  •    1.jpg
  • 2.jpg
  • 3.jpg
  • dentistslider2.jpg

علل تغيير رنگ مخاط دهان و لثه

تغییر رنگ مخاط دهان

تغيير رنگ مخاط دهان يا لثه از مشکلاتي است که باعث ايجاد ظاهري ناخوشايند در افراد شده و بيماران مبتلا به اين مشکل همواره به دنبال راه حلي براي درمان آن مي‌گردند. 

تغيير رنگ مخاط دهان يا لثه مي‌تواند به علل گوناگوني روي ‌دهد که ممکن است اين علل طبيعي يا پاتولوژيک باشند. اغلب اين تغيير رنگ‌ها طبيعي‌اند اما گاهي مي‌توانند علامتي از يک بيماري جدي نيز باشند. تغيير رنگ‌هاي دنداني اغلب به وسيله پنج رنگدانه ايجاد مي‌شوند. ملانين، ملانوئيد، اکسي‌هموگلوبين، هموگلوبين احيا شده و کاروتن. گاهي آهن، بيلي‌روبين و برخي فلزات نيز مي‌توانند تغيير رنگ ايجاد کنند. 

شايع‌ترين محل تغيير رنگ در داخل دهان، لثه است. بيشترين تغيير رنگ در لثه چسبنده ديده مي‌شود و سپس در پايه لثه، لبه لثه و مخاط آلوئول. اين تغيير رنگ‌ها در سطح لب يا لثه بيشتر از سطوح ديگر به چشم مي‌خورد.

تغییر رنگ لثه

در حالت فيزيولوژيک، رنگ لثه از قهوه‌اي تيره تا مشکي يا قهوه‌اي و يا قهوه‌اي روشن تا زرد، متفاوت است. اين حالت،شکل و عارضه خاصي ندارد اما بيمار اغلب از رنگ تيره لثه خود شکايت دارد.

اما ساير علل تغيير رنگ لثه را مي‌توان به دو دسته تقسيم کرد: 
اول آنهايي که تغيير رنگ موضعي ايجاد مي‌کنند مانند خال‌ها، Amalgam Tatoo، ماکول ملانوتيک، ملانوم‌هاي بدخيم. 

دسته دوم، آنهايي هستند که تغيير رنگ کلي (Ceneralized) در لثه و مخاط ايجاد مي‌کنند که مي‌تواند به علل ژنتيک، داروها، مشکلات در غدد اندوکرين، التهاب و ... باشد.

علل تغيير رنگ لثه

یكی از این موارد كه شیوع نسبتاً بالایی نیز دارد، تغییر رنگ قهوه‌ای تا سیاه لثه‌ها است كه عموماً به صورت متقارن و دوطرفه تمامی سطح لثه فك بالا و پایین را دچار تغییر رنگ می‌کند.

تغییر رنگ لثه

باید به این نكته توجه داشت كه همان‌طور كه اشاره شد، این تغییر رنگ اصولاً یكنواخت، متقارن، منتشر و با حدودمشخص است و اغلب بیماران اظهار می‌کنند كه آن را از دوران كودكی دردهان خود مشاهده كرده‌اند. هر چند عواملیمانند كشیدن سیگار می‌توانداین تغییر رنگ را تشدید کند زمان حضور آن در دهان طولانی است وبنابراین اگر تغییررنگی به تازگی در دهان ایجاد شده باشد برای بررسی آن باید حتماً به دندانپزشك و یا متخصص بیماری‌های دهان مراجعه کرد.

تغییر رنگ لثه‌ها به رنگ قهوه‌ای تا سیاه در حالت طبیعی خود چنان که اشاره رفت می‌تواند بسیار شایع باشد و شیوع آنخصوصاً در افراد با رنگ پوست تیره (سیاه پوستان) و آسیایی‌ها بالاتراست. علت ایجاد این پدیده را می‌توان به افزایش رنگدانه‌ای به نام ملانین نسبت داد كه دریافت‌های لثه ‌افزایش می‌یابد.

درمان تغییر رنگ لثه:

پاکسازی تغییر رنگ لثه:

لثه های دارای نواحی کبود رنگ و مایل به قهوه ای برای بعضی بیماران از نظر زیبایی ناراحت کننده هستند.با کمک لیزر Diode یا Er:YAG می توان این تغییر رنگ را برداشت و دوباره رنگ صورتی و طبیعی لثه را برگرداند.

 

درمان لثه با لیزر

آمالگام:

تغيير رنگ موضعي لثه در اثر ماده ترميمي دندانپزشکي (آمالگام)، يک يافته شايع در دندانپزشکي است. اين نوع تغيير رنگ در اثر آمالگام که Amalgam Tatoo ناميده مي‌شود، اغلب در اثر ذرات بسيار ريز آمالگام که در داخل لثه فرو رفته‌اند، ايجاد مي‌شود. بقاي اين تغيير رنگ يک ماکول محدود سياه يا آبي تيره يا خاکستري در نزديکي محل ترميم با آمالگام است. احتمال بروز اين پديده در فک پايين بيشتر از فک بالا است.
Amalgam Tatooهيچ مشکلي ايجاد نمي‌کند و عارضه‌اي نيز ندارد مگر آنکه در ناحيه‌اي قرار گيرد که از لحاظ زيبايي مشکل ايجاد کند.

خال‌هاي رنگي:خال رنگي در مخاط دهان پديده‌اي ناشايع است. اين خال‌ها اغلب در ورميليون لب‌ها و گاهي در لثه ايجاد مي‌شوند. نماي اين خال‌ها ماکول خاکستري، قهوه‌اي و يا آبي تيره‌اي است که به طور معمول بدون علامت‌اند.

ماکول ملانوتيک دهاني: يک ضايعه نادر مخاط دهان است که مشابه کک و مک پوست است. از نام‌هاي ديگري که براي اين حالت ذکر شده مي‌توان به ملانوزيسEptrelisوLentigoاشاره کرد. لب پايين شايع‌ترين محل اين ماکول است. مخاط گونه، کام و لثه کمتر درگير مي‌شوند. رنگ اين ضايعه از خاکستري، قهوه‌اي تا آبي سياه متغير است.

لیکن پلان:

ليكن‌پلان دهاني يك بيماري التهابي است كه بافت دهان را درگير مي‌كند. ليكن‌پلان اغلب در بافت داخل گونه‌ها ديده مي‌شود اما ممكن است لثه‌ها، زبان، لب‌ها و ديگر قسمت‌هاي دهان را نيز درگير كند. گاهي اوقات، البته به ندرت، ليكن‌پلان تا ناحيه حلق و مري نيز گسترش پيدا مي‌كند. شكل و شمايل ليكن‌پلان اغلب به صورت يك شبكه توري است كه روي بافت داخل گونه پهن شده است يعني داخل گونه،روي بافت صورتي دهان،خطوط سفيدودرهمي مثل يك شبكه توري سفيد ديده مي‌شود. اين شكل اصلي ليكن‌پلان است اماگاهي ممكن است به شكل لكه‌هاي قرمزوبرافروخته ودرمواقع پيشرفته‌تربه صورت زخم‌هاي دهاني هم ديده شود. اغلب مواقع ليكن‌پلان تنهادردهان ديده مي‌شود امابه ندرت پيش مي‌آيدكه لكه‌هايي از ضايعات ليكن‌پلان (البته به رنگ بنفش) روي بدن هم ديده شود. گاهي اوقات در خانم‌ها ليكن‌پلان درناحيه واژينال نيزديده مي‌شودكه اين هانمونه‌هايي ازمواردپيشرفته‌تربيماري هستند.
سن و سالي براي ليكن‌پلاني‌ها ذكر نشده است و اين بيماري ممكن است در هر سني پيدا شود البته ظاهرا بچه‌ها توانسته‌اند از تيررس اين بيماري در امان بمانند. خانم‌ها به‌طور كلي دوبرابر آقايان به ليكن‌پلان دچار مي‌شوند. اولين باري كه ليكن‌پلان به دهان مي‌آيد، ممكن است بين يك هفته يا يك ماه آنجا مقيم شود. پس از آن ناپديد مي‌شود اماليكن‌پلان يك بيماري عودكننده است و ممكن است هر از گاهي به ميزبانش سري بزند. اين بيماري، يك بيماري عفوني و واگيردار نيست، اما لطفا از ياد نبريد افرادي كه در دهان خود ضايعات و يا زخم‌هاي عودكننده دارند، بيشتر از ساير افراد در معرض كه نوعي سرطان دهان است، قرار دارند. همين جمله است كه معلوم مي‌كند چرا با وجودي كه ليكن‌پلان معمولا‌ يك بيماري بدون درد و مزاحمت محسوب مي‌شود، افراد مبتلا به آن بايد مرتب به دندانپزشك سر بزنند و از وضعيت بيماري خود مطلع شوند.
ليكن‌پلان ممكن است علايم زير را در دهان ايجاد كند:
*‌ نواحي كوچكي از شبكه‌هاي سفيدرنگ كه در ناحيه زبان يا داخل دهان ديده مي‌شوند.
* لكه‌هاي براق و كوچك در زبان يا داخل گونه
* زخم‌هاي باز قرمزرنگ در دهان
* سوزش و درد دهاني
* خشكي دهان
* احساس طعم فلزي در دهان
دليل ايجاد ليكن‌پلان به درستي معلوم نيست اما حدس زده مي‌شود كه بعضي عوامل در افرادي كه از نظر بدني آمادگي دارند، شرايط را براي ايجاد اين بيماري آماده كنند. اين عوامل عبارتند از:
* داروها: بعضي از داروها، به خصوص آنهايي كه در درمان آرتروز، بيماري‌هاي قلبي، فشار خون بالا و مالاريا استفاده مي‌شوند، ممكن است زمينه را براي ايجاد ليكن‌پلان فراهم كنند.
* آلرژي: اگر شخصي به انواع مواد غذايي و يا افزودني‌هاي خوراكي، طعم‌دهنده‌ها و يا مواد مختلف دندانپزشكي، حساسيت داشته باشد، ممكن است در دهانش ليكن‌پلان ايجاد شود.
* عفونت‌ها: بيماري‌هايي همچون هپاتيت C و يا قارچ دهاني (برفك)، زمينه را براي ليكن‌پلان فراهم مي‌كند.
* بيماري‌هاي عمومي: ديابت، فشار خون بالا و زخم معده، زمينه را براي ابتلاي به ليكن‌پلان دهاني مستعد مي‌كند.
* عوامل روحي رواني: استرس و اضطراب با ليكن‌پلان ارتباط مستقيم دارد. مثل تمام بيماري‌ها، مسائل روحي نقش مهمي در ليكن‌پلان بازي مي‌كنند.
ليكن‌پلان به خودي خود و در موارد ساده، يك بيماري بي‌آزار است اما اگر عودكننده باشد زمينه رابراي بروزسرطان فراهم مي‌كندوبايدمرتباازسوي دندانپزشك كنترل شود. در ضمن اگر اين علايم را در دهان خود تجربه كرديد، حتما به پزشك يا دندانپزشك مراجعه كنيد:
* زخم‌هايي در دهان كه خوب نمي‌شوند
* برجستگي‌ها و يا لكه‌هايي به رنگ سفيد، قرمز و يا تيره
* احساس درد دائم و يا بي‌حسي در ناحيه‌اي از دهان
* خون‌ريزي مكرر در دهان
* هرگونه تغيير در ظاهر و يا حس‌هاي بافت نرم دهان شما
دندانپزشك در نگاه اول ضايعات ليكن‌پلان را بررسي مي‌كند، در نواحي ديگر بدن به دنبال موارد پوستي آن مي‌گردد و احتمالا با يك متخصص پوست و در مورد خانم‌ها با يك متخصص زنان نيز مشورت مي‌كند. در مراحل بعدي براي كشف علت ليكن‌پلان احتمالا به آزمايش‌هاي خوني و آلرژي مراجعه خواهد كرد. در موارد شديد، از ناحيه مبتلا نمونه‌برداري مي‌شود تا به كمك متخصص پاتولوژي مطمئن شوند كه ضايعه ليكن‌پلان دچار سرطان نشده است. نكته مهم درباره مبتلايان به ليكن‌پلان دائمي (كه گاهي از بين مي‌رود و دوباره عود مي‌كند) آن است كه اين ضايعات ممكن است پيش‌سرطاني باشند و تبديل به سرطان شوند. اين افراد بايد بعد از مراجعه و بررسي اوليه در مطب دندانپزشكي، حتما هر شش ماه تا يك‌سال يك‌بار براي كنترل و بررسي ضايعه به دندانپزشك خود مراجعه كنند. ليكن‌پلان در موارد ساده كه معمولا بي‌علامت هم هست، نيازي به درمان ندارد و تنها كنترل آن لازم است امادرمواردشديدتربه دستوردندانپزشك بايدازكرم‌ها،پمادهاويادهانشويه‌هاي مخصوص كه بعضي ازآنهاحاوي كورتوناست،استفاده شود. گاهي اوقات نيزازكورتون به صورت خوراكي استفاده مي‌شود.

بدرنگی لثه 


مينوسايکلين

 مينوسايکلين از انواع تتراسايکلين‌ها است که به طور معمول براي درمان آکنه ولگاريس به کار مي‌رود. در حالي که تتراسايکلين سبب تغيير رنگ استخوان و دندان‌ها مي‌شود. مينوسايکلين تغيير رنگ بافت‌هاي نرم را ايجاد مي‌کند. نقاط قهوه‌اي روي کام، لثه، مخاط دهان و زبان، گاهي در اثر مصرف اين دارو ديده مي‌شود.

فلزات سنگين: فلزات سنگيني که به طور سيستميک جذب مي‌شوند، چه به عنوان دارو استفاده شده باشند و چه در اثر شغل و محيط زندگي جذب بدن شده باشند، مي‌توانند سبب تغيير رنگ مخاط دهان شوند. بيسموت، آرسنيک و جيوه يک خط سياه در لثه ايجاد مي‌کنند که از شکل لبه لثه تبعيت مي‌کند. سرب يک خط آبي پررنگ يا قرمز متمايل به آبي در لبه لثه ايجاد کند که اغلب با تغيير رنگ آبي ـ خاکستري که در تمام مخاط دهان پراکنده است، همراه مي‌شود.

 بيماري آديسون: بيماري آديسون در اثر کم‌کاري غده فوق‌کليه رخ مي‌دهد. برنزه شدن پوست و تيره شدن لب، لثه، زبان و مخاط دهان ممکن است در اين بيماري ديده ‌شود. گاهي تغيير رنگ مخاط دهان اولين علامت اين بيماري است.

بيماري پريودنتال:در اين حالت به علت افزايش نفوذپذيري مويرگ‌ها، رنگدانه‌هايي که به علت‌هاي متعدد در خون وجود دارند، (مانند فلزات سنگين) بيشتر رسوب مي‌کنند. به علاوه به علت آسيب به عروق و شکسته شدن هموگلوبين‌ها در اثر عوامل التهابي تغيير رنگ به سمت آبي نيز در ناحيه ديده مي‌شود.

تشخيص و بررسي دقيق تغيير رنگ‌هاي لثه از اهميت زيادي برخوردار است. زيرا ممکن است علل جدي مانند بيماري‌هاي سيستميک و يا عوارض دارويي داشته باشد. بنابراين مراجعه به دندانپزشک در اين مورد توصيه مي‌شود.

تغيير رنگ اولين نشاني بيماري لثه است

خونريزي، تغيير رنگ و شکل لثه از مهم ترين نشانه هاي بيماري لثه است ادامه مطلب را با کلیک برروی لینک زیر بخوانید:

http://minateeth.ir/article/20-%D9%84%D8%AB%D9%87.html

 

برای درمان خونریزی لثه و پیشگیری ازبیماریهای لثه استفاده از محصولاتی که در لینک زیر مشاهده میکنید توصیه می شود:

http://minateeth.com/index.php?route=product/category&path=84

 


 منابع:

http://irden.ir

http://dentist59.blogfa.com

http://www.irannaz.com

 http://www.prodentalmag.com

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید