Uncategorized

بیماری لثه

لثه سالمصورتی رنگ، محکم، نازک و دارای کنگره هایی هماهنگ با لبه دندانها و سطح لثه حالت پوست پرتغالی و دان دان است در حالی که لثه بیمار، قرمز، شل و به راحتی خونریزی دهنده است بطوری که ممکن است هنگام خواب خون روی بالش ریخته شود و گاهی لثه دچار افزایش حجم می شود و ایجاد بوی دهان میکند.

التهاب و خونریزی از لثه ها می تواند نشانه آغاز بیماری لثه باشدکه با پیشرفت ، استخوان نگهدارنده دندان تحلیل رفته باعث لقی دندان و سرانجام منجر به از دست دادن دندان ها می شود. در اثر بیماری لثه ، قرمزی و تورم لثه ها ، خون ریزی از لثه ها در هنگام گاز زدن میوه های سفت یا مسواک کردن ، بوی بد دایمی دهان ، لق شدن یک یا چند دندان، تحلیل و عقب نشینی لثه ها و فواصلی که به تدریج در میان دندانها ایجاد می شود که با مراجعه به دندانپزشک توصیه های وی را در مورد بهداشت دهان و دندان به کار گیرید.

ژنژیویت(التهاب لثه)

با درمان ساده مثل جرم گیری و بالا بردن بهداشت دهان قابل درمان است. اگر التهاب و عفونت از لثه فراتر برود و به بافتهای عمقی تر پیرامون دندان نفوذ کند به آن پریودنتیت (پیوره) گویند که به دنبال آن استخوان اطراف دندان تخریب شده و با پیشرفت تخریب استخوان، دندان ها لق میشوند.

بیماری لثه (پریودنتیت) به دو صورت حاد (مهاجم) و مزمن بوجود می آید .نوع مهاجم اغلب جوانان در حول و حوش سن بلوغ (20 سالگی) را درگیر میکند در این بیماران جرم و پلاک دندانی زیادی وجود ندارد ولی تخریب زیاد است گفته میشود علت این نوع بیماری بیشتر ژنتیک و ایمونولوژیکی است نوع دوم پریودنتیت ، پریودنتیت مزمن است و اغلب در دهه سوم زندگی پس از 30 سالگی رخ میدهد و مهمترین علت آن تجمع جرم و پلاک باکتریالی است.تجمع پلاک های میکروبی بر اثر استفاده نکردن از مسواک و نخ دندان یا غلط مسواک کردن است. به همین جهت معاینات و جرم گیری منظم توسط دندانپزشک توصیه میشود.

به تأخیر انداختن درمان بیماری لثه باعث میشود استخوان و انساج نگهدارنده دندان درگیر شده و سبب لقی و در بعضی موارد دردناک شدن دندان ها شود.

علاوه بر پلاک میکروبی و عدم رعایت بهداشت، رژیم غذایی فاقد مواد مغزی و کمبود موادی مانند ویتامین های E,C,A فولات ها و بتاکاروتن و املاح معدنی می تواند دفاع بدن در برابر عفونت را کاهش دهد و باعث بیماری لثه شود همچنین فشارهای روحی و روانی و مصرف سیگار از توانایی بدن در برابر ابتلا به بیماری لثه می کاهد و بیماری هایی مثل دیابت می تواند بیماری های لثه را در فرد تشدید کند.

افراد سیگاری 3 برابر بیش از غیر سیگاری ها مبتلا به بیماری لثه پیشرفته میشوند و سیگار باعث تأخیر در ترمیم زخم ها بعد از جراحی لثه و دهان می شود. سیگار باعث رسوب قهوه ای رنگ تا قیری و تغییر رنگ ساختمان دندان ها و افزایش تشکیل جرم بر سطح دندانها و پوسیدگی می شود.

بیماریهای لثه و وجود پلاکهای میکروبی از عوامل خطر ساز برای بیماران قلبی که دچار گرفتگی رگهای قلب هستند می باشد.تحقیقات نشان می دهد بیماریهای لثه احتمال خطر گرفتگی رگهای قلبی را تا 2برابر افزایش میدهد. هرچه التهاب لثه بیشتر باشد میزان باکتریهایی که وارد خون نیز میشود بیشتر است و احتمال ارترواسکلروزینس در آنها بیشتر میشود که در این بیماری رگهای خون رسان به قلب ضخیم و ضخیم تر شده و در عمل خون رسانی اختلال ایجاد میکند این افراد بیشتر از سایرین در معرض حملات و سکته های قلبی و مغزی هستند.

وجود درد و تورم و خونریزی اندک پس از جراحی لثه طبیعی بوده که طی 4-3 روز ازبین میرود در صورت تداوم و شدت آن با دندانپزشک تماس گرفته شود.

بعد از جراحی رعایت چه مواردی لازم است؟

بهتر است روز اول بعد از جراحی لثه از مایعات سرد و نرم استفاده شود و ناحیه مورد عمل مسواک زده نشود و دهانشویه استفاده نشود ولی در روز دوم اشکالی ندارد.

پس از جراحی لثه و بعلت تحلیل آن و لخت شدن طوق و ریشه ، دندان به تحریکات حرارتی نظیر سرما و گرما حساس بوده که بتدریج پس از 4 هفته عاج ترمیمی ساخته شده و حساسیت دندانی کاهش می یابد که در صورت ادامه این روند از خمیردندانهای ضدحساسیت استفاده میشود.

رعایت نکات بهداشتی بعد از جراحی لازم است،وسایل بهداشتی لازم بعد جراحی کدام هستند؟

وسایل بهداشت دهان و دندان بعد از جراحی مانند خمیردندان ژینژیوال کین،دهانشویه ژینژیوال کین،واترجت،برس های بین دندانی و… رابررسی کرده و می توانید خرید آنلاین انجام دهید..خانمهای باردار به علت تغیرات هورمونی دچار افزایش حجم لثه ، تورم و التهاب لثه میشوندهمچنین افزایش حجم لثه در اثر مصرف بعضی داروها اتفاق میافتد بطوری که افزایش حجم لثه در 50 درصد بیماران مصروع دیده میشود ساختمان شیمیایی داروهای ضدصرع به صورتی است که باعث افزایش تعداد و حجم عروق لثه ای و فیبروبلاست شده و تولید فیبرو کلاژن افزایش و درنتیجه افزایش حجم و افزایش التهاب را به دنبال دارد. در این بیماران توصیه به رعایت بیشتر بهداشت دهان می شود و پزشک معالج نیز می تواند دارو مشابه تجویز کند تا از افزایش حجم لثه جلوگیری شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.