بیماری های لثه

جراحی پریودنتال

لثه ها درحالت طبیعی، صاف بالبه های تیز، صورتی رنگ که درصورت عدم رعایت بهداشت دهان ومسواک نزدن تجمع پلاک کروبی وترشح موادسمی باعث التهاب لثه هاوتشکیل جرم شده بنوبه خودعلائمی چون تورم، قرمزی وخونریزی ازلثه ها دیده میشود، به این حالت ژنژویت (gingivitis) گفته می شود که بارعایت بهداشت ( استفاده ازمسواک ودهانشویه ) وانجام جرمگیری برگشت پذیراست.

در صورت عدم درمان ژنژویت، بیماری و التهاب به بافت های عمقی تر مانند استخوان و الیاف نگهدارنده دندان نفوذ می کند که به این حالت پریودنتیت می گویند.ازجمله علایم پریودنتیت خروج چرک و عفونت، تحلیل استخوان، لقی دندان و بوی بد دهان است.

درمان پریودنتیت هم جرمگیری و تسطیح ریشه  و در مواردی جراحی های پریودنتال(بنا به تشخیص دندانپزشک) می باشد.درعمل جراحی لثه،پس ازبی حسی،لثه هاکنارزده شده پس ازتمیزکردن بافتهای آلوده وتصحیح استخوان فک،لثه هابه جای خودولی پایینترازحدقبلی بخیه زده میشود . سپس برروی آن پانسمان مخصوص قرارداده شده وبین بخیه ها 7 تا 10 روزبعدکشیده میشوند

اهداف جراحی های پریو دنتال عبارتند از:

1-  کنترل یا حذف بیماری پریودنتال

2-   تصحیح شرایط آناتومیکی که احتمالا مساعد کننده ی بیماری پریودنتال هستند، یا از نظر زیبایی و یا قرار دادن پروتز صحیح ، مشکل زا می باشند.

3-   قرار دادن ایمپلنت

هدف نهایی از انجام جراحی پریودنتال عبارتند از:

الف) بهبود پروگنوز دندان ها و جایگزین های آنها

ب) بهبود زیبایی

هدف از درمان جراحی پاکت پریودنتال، حذف تغییرات پاتولوژیک (غیر فیزیولوژیک) دیواره ی پاکت است تا یک وضعیت پایدار، قابل نگهداری و در صورت امکان پیشرفت به سمت بازسازی بافت ازدست رفته ایجاد شود. برای برآوردن این اهداف، تکنیک های جراحی:

1-  دسترسی به سطوح ریشه را افزایش داده تا در حد امکان تمام عوامل محرک برداشته شوند.

2-  عمق پاکت را کاهش یا حذف میکنند تا حفظ بهداشت ناحیه توسط بیمار امکان پذیر باشد.

3-  بافت های سخت و نرم را جهت دستیابی به توپوگرافی هماهنگ شکل می دهند.

دستورات پس از جراحی پریودنتال:

1-  2 قرص استامینوفن هر 6 ساعت یکبار تا 24 ساعت تجویز می شود.اگر پس از 24 ساعت باز هم ناراحتی وجود دارد، مصرف این دارو باید ادامه یابد.استفاده از آسپرین توصیه نمی شود، چون احتمال خونریزی پس از عمل را افزایش می دهد.

2-  در صورتی که تکه ای از پک، حین هفته اول جدا شد، اگر درد وجود نداشته باشد، اهمیتی ندارد؛اما اگر درد آن یا لبه های تیز آن آزار دهنده است به کلینیک مراجعه شود.

3-  در 3 ساعت اول بعد از جراحی  غذای داغ میل نشود تا پک خوب سفت شود.البته بهتر است در 24 ساعت اول پس از عمل کلا مایعات داغ مصرف نشود. پیشنهاد می شود که از غذاهای نیمه جامد و خوب له شده استفاده شده و غداها از سمت عمل نشده جویده شوند.

4-  مسواک زدن معمول انجام شود.فقط روی ناحیه دارای پک مسواک زده نشود.

5-  به بیماران سیگاری توصیه می شود که سیگار نکشند.چون اولا گرمای سیگار  لثه را می آزارد. ثانبا اثرات ایمونولوژیک نیکوتین سیگار موجب تاخیر زمان التیام و مانع نتیجه کاملا مطلوب از جراحی می شود.

6-   در 24 ساعت اول پس از عمل به طور متناوب روی صورت بیمار یخ قرار داده شود یا یخ مکیده شود.

7-  گاهی در عرض 2 روز اول پس از جراحی بیمار تورم نرم و بدون درد گونه در ناحیه جراحی را گزارش می کند.ممکن است لنف نود ها بزرگ شوند و درجه حرارت بدن کمی بالا رود.ناحیه عمل معمولا بدون علامت است. علت این واقعه واکنش التهابی موضعی به عمل جراحی است و معولا بدون نیاز به برداشتن پک، تا روز چهارم پس از عمل فروکش می کند.

8-   ممکن است در 4-5 ساعت اول پس از عمل خونابه وجود داشته باشد. اگر خونریزی قابل توجهی مشاهده شود، یک تکه گاز را لوله کرده و در ناحیه قرار داده شود و تا 20 دقیقه فشار داده شود. اگر بعد از آن خونریزی قطع نشد، با دندانپزشک خود تماس بگیرید. بیمار سعی نکند که خونریزی را با شستشو متوقف کند.

9-      به بیمار گفته شود که پس از جراحی، فورا دهانشویه کلرهگزیدین استفاده شود.از آن پس روزی دو بار تا زمانی که بیمار قادر به کنترل پلاک نرمال خود باشد، استفاده از این دهانشویه توصیه می شود.

10-   اگر پس از جراحی خونریزی دایم وجود داشته باشد در کلینیک، پک در آورده می شود.محل خونریزی را پیدا کرده و با فشار ، الکتروسرجری یا الکتروکوتر، خونریزی متوقف می شود. پس از توقف خونریزی ناحیه دومرتبه پک می شود.

11-   در بعضی از بیماران برای حدود 24 ساعت پس از جراحی، احساس ضعف وجود دارد.علت ان باکتریمی موقت حین جراحی است. برای پیشگیری از این وضعیت، در جراحی های بعدی می توان از 24 ساعت قبل از عمل آموکسیسیلین 500 میلی گرم را 3 بار در روز تا 5 روز بعد از عمل تجویز کرد.

12-   پس از یک هفته از عمل، پک برداشته می شود.

حساسیت ریشه بعد از درمان پریودنتال

حساسیت ریشه یک مشکل شایع در اعمال پریودنتال است. حساسیت ریشه در نتیجه اکسپوژر ریشه( عریان شدن ریشه) ایجاد می شود. از تظاهرات حساسیت ریشه درد در اثر مواد گرم یا سرد( بیشتر سرد)، میوه های اسیدی، شیرینی یا تماس با مسواک و وسایل دندانپزشکی می باشد.

حساسیت ریشه بیشتر در نواحی سرویکالی ریشه، جایی که سمنتوم( پوشش ریشه) بیش از حد نازک است روی می دهد. بیماران باید قبل از آغاز درمان پریودنتال از احتمال حساسیت موقتی ریشه پس از درمان مطلع باشد.

بعضی از مواد حساسیت زدا توسط بیمار به کار میروند و بعضی دیگر در مطب توسط دندانپزشک قرار داده می شوند.

مواد حساسیت زدایی که توسط خود بیمار استفاده می شود، عبارتند از:

1-  خمیر دندان protect

2-  خمیر دندان های ژینژیوال کین ، توتال کلگیت ، محافظ لثه اورال بی

بیمار باید مطلع باشد که استفاده از این مواد باید به طور مداوم برای یک دوره حداقل 2 هفته ای انجام گیرد تا اثر کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.