Uncategorized

علت جویدن ناخن در کودکان و مضرات آن

جویدن ناخن:

  • ناخن جویدن با انگشت مکیدن فرق میکند.انگشت مکیدن یک عادت است ولی ناخن جویدن عملی است که کودک برای پایین آوردن فشار درونی خود به کار می برد. مانند زمان عصبانیت، زمان امتحان یا هنگام مشاهده فیلم های مهیج یا واکنش در مقابل خصومتی از جانب افراد محبوبی مانند مادر که در طفل برانگیخته شده است.
  • ناخن ها پراحساس ترین منطقه ی پوستی بدن هستند که نوک انگشتان را از آسیب های فیزیکی و حرارتی حفظ میکنند.به کمک ناخن ها چیزهای ظریف را راحت تر می توان بلند کرد . خیاطی با سوزن های ظریف هم مدیون ناخن هاست.اما جویدن ناخن باعث آسیب پوست اطراف آن میشود و میکروب ها به راحتی زیر پوست راه می یابند.از طرفی زیر ناخن مقدار زیادی میکروب و آلودگی جمع شده که در نتیجه ی جویده شدن به دهان منتقل می شود.
  • ناخن جویدن اختلال شایع بین سنین 12-3 سالگی است که در دختران شایع تر از پسران است و در بزرگسالان نیز مشاهده میشود که علاوه بر آسیبی که به انگشت وارد میشود به بافت های دهان و دندان نیز آسیب میرساند و باعث بیرون زدگی دندان ها و ایجاد مشکلات فکی ، دهانی می کند که مهمترین این مشکلات فاصله ی بین دندان های بالا و پایین در قسمت قدام و بیرون زدگی زبان و جلوزدگی قسمت قدام فک بالا است که علاوه بر مشکلات زیبایی باعث لکنت زبان و اشکال در تلفظ حروف نیز می شود.

عوامل مؤثر در ناخن جویدن شامل:

1-   عصبانیت بیش از حد در نتیجه فشارهای روحی و اضطراب

2-   ترس و دلهره

3-   تقلید

4-   هیجان پذیری بیش از حد

5-   بلاتکلیفی

6-   احساس بی کفایتی ، حقارت و بی لیاقتی

7-   وجود تضادهای فکری

8-   احساس ناامنی

9-   روش های تربیتی اشتباه مانند تنبیه،سرزنش و تبعیض

10-  توقع از کودک بالاتر از حد توان او

11-  عدم توانایی در برقراری ارتباط مناسب با همسالان و اطرافیان

12-  رفتارهای مسئله ساز مدرسه و نوع برخورد معلم با کودک

13-  سوء تغذیه به ویژه کمبود ویتامین A که منجر به تشدید حالات عصبی می شود.

14- کمبود مواد معدنی به ویژه آهن که در نتیجه ی آن فرد تمایل به خوردن موادی از جمله خاک،شن یا ناخن میکند.

والدین باید برای رفع عادت جویدن ناخن کودک خود با توجه به عوامل ایجادکننده ی این عادت به موارد ذیل توجه کنند:

1-  کیفیت فضای عاطفی خانواده را بالا برده و فضای شاد و امن برای کودک ایجاد کنید.

2-  همواره برای ارزشیابی رفتار کودک به نکات مثبت او بیش از ضعف ها و ناتوانی ها یش توجه داشته باشید.

3-  ویژگی های رفتارهای مثبت وی را تشویق و نسبت به رفتارهای منفی او بی تفاوت باشید.

4-  از سرزنش کودک بپرهیزید.

5-  او را با دیگران مقایسه نکنید.

6-  تبعیض بین او و خواهر برادرانش قائل نشوید.

7-   واگذاری مسئولیت ها در حد توان او در خانه و مدرسه به او داده شود.

8-   مراقب باشید کودکتان در موقعیت های ترسناک از جمله فیلم وحشتناک توجه به موجودات موهوم و خرافاتی و قرار نگیرد.

9-   تفریحات و سرگرمی مناسب را در برنامه روزمره کودک خود قرار دهید.

10-  استعدادهای بالقوه کودکتان را شناسایی و امکان حضور در بازی گروهی ، مشارکت های اجتماعی، مدرسه ای، سرگرمی ها و تفریحات ورزشی شاد و پرتحرک را فراهم آورید.

11-  از تنبیه، تلخ کردن انگشت،مالیدن فلفل به انگشت و زدن خط کش روی انگشتان خودداری کنید.

12-  یکی از روش های بسیار مؤثر تشویق و پاداش دادن به کودک در صورت تلاش خود برای رفع ناخن جویدن می باشد به طوری که کودک با گرفتن آن پاداش بزرگ به اصطلاح سوپرایز(شگفت زده) شود

13-  داشتن هم بازی و وسایل سرگرم کننده می تواند کودک را در ترک عادت کمک کند.

14-  با تمسخر و تهدید هم کاری از پیش نمیبرید، باید درمان شامل درک مشکل و کمک به شخص باشد تا بتواند سازش شخصیتی کافی و راه های مناسب تری برای خالی کردن فشار روحی خود پیدا کند.

15-  برای آرامش کودک در هنگام خواب کارهایی از جمله حمام کردن کودک قبل از خواب بخصوص در یک وان پر از کف برای کودک مهیج است و از لحاظ روانی به کودک کمک می کند که با آرامش به خواب رود.

16-  گوش دادن به داستان گوئی شما هنگام خواب می تواند کمک کننده باشد و اگر کودک نیاز به آرامش بیشتری می کند کمی پشتش را بمالید یا کمی کنار تختش دراز بکشید. اگر ضرورت می دانید برای چند شب اول کنار او تا به خواب رفتن دراز بکشید. به تدریج مقدار زمانی که هرشب با او میگذرانید را کاهش دهید.

17- هنگام خاموش کردن چراغ ها ، پخش یک موزیک ملایم یا یک نوار آرامش دهنده بینهایت مفید می باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.